GÜL İLE BÜLBÜL

Gül ile Bülbül


İki ayrı bede, tek bir ruh


Sevgimi çiçekler gibi büyütüyorum. Kimisi yeri geldi soldu; kimisi yeniden kök verdi. Hayat çoğu zaman istediğimiz gibi olmuyor. Umutla beslediğim, sevgiyle büyüttüğüm, şefkatle koruduğum çiçeklerimi, kimi zaman dalından acımasızca ayırıyorlar.

Hayat sürprizlerle dolu o kadarda karamsar olmamak lazımmış diyorum. Biliyorum ki Rabbin her şeyi görüyor ve işitiyor. Kırılan bir gül dalı olsa da; yeri geliyor günlerce üzülüyor aylarca yas tutuyorsun. Ama öyle bir an geliyor ki kırılan dalların yerinde güller yeniden çiçek açmış. Bülbül, gülüne konmuş aşk yaşar olmuş. İşte bir gül ile bülbülün hikâyesi.

İşte bende bülbülünü bulmuş bir gülüm. Öyle bir zamanda konmuştu ki dalıma, dikenim beni korumaz olmuş, aksine içimi acıtır bir hal almıştı. Bülbülüm öyle bir anda gelmişi ki; beni nakaratlarıyla, nağmeleriyle adeta beni mest ediyordu. Dalımda yaprağım açtıkça açıyor, rengim gün geçtikçe canlanıyor, daha göz alıcı bir hale geliyordum. Bende ki bu hali herkes seziyordu.

Bülbülün güle ilk gelişiydi. Gül ürküyordu; yine üzüleceğim yine solacağım diye… İçini haklı bir korku salmıştı. Malum önceden çok kez başına gelmiş;  dalından koparılmış bir yaşanılmışlığın hikâyesi vardı.

Aslında gül meraklı bir o kadar da istekliydi. Bülbülün güle öyle bir konuşması öyle bir dokunuşu oldu ki; gülün merakı gün geçtikçe artıyor, onsuz ne rengi ne kokusu nede güzelliği olacaktı.

Gül de az çok anlamıştı. Bülbülünde onsuz bir şeyler yapamayacağını. Bunu çok iyi gözlemlemişti. Bülbülün aşkla gidip, aşk ile geri dönmesi her şeyi çok daha iyi anlatıyordu.

 Artık onlar da anlamıştı bu aşkı. Ne bülbül gülü olmadan nakaratlar nağmeler söyleyebileceğini. Nede gül onsuz rayihalar saçabileceğini âleme… Onlar bu âlemde iki ayrı beden tek bir ruh olmuştu.

Hep hikâyelerde anlatılırdı gül ile bülbülün aşkı… Hâlbuki bu âlemde de mevcuttu sayısızca gül ile bülbül hikâyesi. Aşkları için her türlü fedakârlığı yapan. Gözyaşları ile gonca gülünü besleyen… Bülbülü için renklenen, gülü için nağmeler döken…


Gülen Hayat / 2016 İstanbul
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

4 yorum :

  1. Hayat işte.Herkesin bir hayatı ve bu hayatın içerisinde biriyle örtüşmeyen mutlak bir hikayesi var.Herkesin hikayesinde belki mutlu sonlar yok ama herkesin hikayesinin bir dönemine dokunan ya bir gülü veya bir bülbülü mutlaka oluyor.
    Öyle ki kimilerine söz yazdıracak kadar hayatın duygu panoramasına yansıyan anlamını tanıtıyor,kimilerine ise sözlerin anlamsızlığını anlatacak kadar hayatı yaşatıyor.
    Çok beğendim.Birkaç cümle yazamadan geçemedim.Emeğinize sağlık.Yazılarınızı ilgiyle takip ediyorum.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Sayın Mine A.Yakut Hanımefendi

      Kıymetli yorumunuz ve konuya olan ilginiz için teşekkür ediyorum.

      Sevgi, saygı ve hürmetlerimle

      Sil
  2. Gül ile Bülbül Gerçek aşkın aşk acısı çekenlerin,yaşanmışlığın hikayesi,sizde gayet güzel kaleme almışsınız.kaleminize sağlık.saygılarımla

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Sayın Pansiyon Rehberi

      Kıymetli yorumunuz ve konuya olan ilginiz için teşekkür ediyorum.

      Sevgi, saygı ve hürmetlerimle

      Sil